saltkjöt og baunir (túkall)

Aqui

2010-02-11T16:54:00.001-08:00

2008-08-08T19:20:00.000-07:00

jaiiijiaaa
vid erum komin aftur til phuket, komum fra pipi i gair, solbrennd og moskitobitin.
vid bjuggum i bungalow a paradisareynni pipi sem hefur otviraida kosti en helsti gallinn er sa ad thar eru moskitoflugurnar hressari en a hotelum.

matthias er buin ad taka kofunarnamskeid og er certified open water PADI diver.
hann sa saiskjaldboku og parrodfish, kolkrabba sem skiptir litum og allt sem hugurinn girnist i koralrifum. svo for hann i klettaklifur og priladi einsog api utan a otrulega fogru fjalli a medan eg la og reyndi ad vera i solbadi en var frekar uggandi og gat ekki vel einbeitt mer ad krimmanum sem eg var ad reyna ad lesa.

eg er ordin ferdaluin og hlakka til ad koma heim og takast a vid flutningana a grenimelinn. thetta er buin ad vera algerlega aifintyraleg ferd. eg var pinu lasinn i einn dag en jafnadi mig og la i ruminu a medan matthias for i kofunar tima, svo for eg med honum ut a kofunarbatinn, eg snorkladi a medan matthias kafadi og sa hakarla sem eg elti, eg gleymdi alveg ad vera hraidd heldur yfirtok spenningurinn mig algerlega.

a haideigi forum vid til bangkok, saikjum dotid okkar og pokkum thvi nidur i auka ferdatoskuna sem eg er buin ad kaupa og forum svo og dolum okkur i bankok med hollu, svo a midnaitti tokum vid flug til oslo, thadan til kopen og svo til islands thar sem vid lendum klukkan 11 um morguninn 10 agust.

aaaah
thvilikt fri.
buid ad vera dasamlegt ad ferdast med honum matthiasi, thad er ekki haigt ad hugsa ser betri og afslappadri naunga til ad ferdast med.

gibbon out
meigi ferdagudirnir vera okkur hlidhollir a heimleid.

2008-08-03T05:52:00.000-07:00

her munum vid gista a pipi
og svoooona er umhorfs thar.
eg hlakka til ad hanga thar med bokina mina a medan matthias fer i kofunartima.
hann mun vera tvo daga i boklegu nami og i laug ad laira og svo tvo daga i sjonum.
mega.
thid sem bidjid um myndir verdid ad afsaka mig, eg er alltaf a einhverjum sloppum hoteltolvum, eg tok ekki mina med svo eg bara kann ekki ad setja myndir inn...
en eg er reyndar buin ad lata setja myndir a geisladisk svo kannski thegar matthias er byrjadur ad laira ad kafa hef eg tima til ad finna utur thessu.
mikil ast.
gibbon

2008-08-02T19:58:00.000-07:00

sawadi kaaaaah
vid erum komin aftur a hotelid eftir mikid safari ferdalag
vid forum a filabak inni frumskogi i tvo tima, vid tvo og fillinn Sandi asamt ma hud-inum hennar. hann var rosa godur vid hana og var alltaf ad stokkva inni skoginn og saikja baby bambus fyrir hana til ad jappla a a medan hun rollti med okkur upp anna. vid vorum i ca klukkutima ad komast upp ad fossi i skoginum. a medan vid skodudum fossinn sat ma hud-inn a hausnum a henni og spjalladi vid hana. hver fill a einn ma hud og ef hann deyr eda fer fra filnum sinum getur tekid nyjan ma hud 3 ar ad na sambandi vid filinn.
vid gistum i bungalow i kho sok thjodgardinum, eignlega i luxus utgafu af bambus kofa, mjog fogur paradis vid soft river sem vid sigldum nidur i kajak. thad var alger paradisar sigling, vid gatum stoppad og sveiflad okkur og latid okkur gossa i anna og synt og buslad. matthias priladi hatt upp og sveifladi ser og var apakottur. vid heirdum i gibbon opum en saum enga. vid heirdum lika i alskyns froskum og furdu poddum. vid forum i nudd i risa bambus skyli mjog fallegt og otrulga langt og frabairt nudd i ljosaskiptunum og ledurblokur flogrudu yfir okkur.
daginn eftir forum vid i gongutur uppi regnskoginn. thad var magnad ad ganga um regnskog. vid vorum med tony sem var leidsogumadurinn okkar og sagdi okkur fra plontum og dyralifi. svo fann hann stad i vid fossinn waaka thar sem vid gatum badad okkur prilad a steinum og stungid okkur i thessu otrulega umhverfi. skogi thakin fjoll og gibbon apa oskur.
vid forum lika i local sveita musteri, thad eru svolitid merkileg musterin her, mjog falleg en hibyli munkanna fabrotin og allt fullt af dyrum thar. folk fer med munadarlaus dyr i musterinn og munnkarnir taka vid theim og hugsa um thau, svo musteris svaidid er einsog mini dyragardar allt fullt af flaikings hundum og kottum og lika alskyns dyr, vid saum apa og bjorn, dadyr, krokodil og skjalbokur i thessu pinulittla sveitamusteri.
i dag attum vid einn dag a patong, vid leigdum okkur vespu og thvaildumst um, matthias for i parasailing, i fallhlif og vid forum i dyragardin thar sem vid knusudum oranguta og littlir apakettir priludu a okkur, en vid fengum ekki ad klappa tigrisdyri einsog okkur langadi, vid vildum endilega komast i navigi vid tigrisdyr i thessari ferd en eg nefnilega misreiknadi mig vardandi bangkok. eg hafdi plandad ad fara i tigertemple 10 agust, daginn sem vid fljugum til baka rett uppur midnaitti. en tha er thad rett eftir midnaitti 9unda. eg helt ad vid aittum heilan dag i bangkok a bakaleidinni en thad var misreikningur.

a morgun forum vid til pipi svo matthias geti lairt kofun.
gibbon out
g

2008-07-30T18:36:00.000-07:00

sawadi kaaaaahh
vid erum komin til tailands i tropical paradis. Thad tok okkur 40 tima ad komast hingad fra hotelinu okkar i peking med vidkokmu i bangkok og surat tani. vid flugum med egyptian air til bangkok sem var mjog fint, forum a lestarstodina og til hollu og fengum ad geyma dot hja henni, thad var mjog spennandi, vid hoppudum a motorhjol i bangkok og lobbudum a lestarteinum i gegnum fataikrahverfi, tokum nedanjardarlestir og eg veit ekki hvad og hvad, en vid logdum okkur lika og kaildum okkur i sundlaug. svo fannst mer god hugmynd ad taka lest til phuket. eg vildi ferdast sem mest i rauntima og bera saman lestir i kina og tailandi... uff vid hefdum att ad fljuga bara. thetta var heeelviskt ferdalag, alveg agaetlega hreint i lestunum og svona en hun rett svo loootradist afram. eg hefdi geta tynt blom utum gluggann. svo var isjokul frost i lestinni og yfirbreidslan sem madur fekk var medalstort handklaidi. eg veit ekki afhverju theim fannst god hugmynd ad hafa vid frostmark i klefanum. vid tokum allt tiltaikt sem vid attum og breiddum ofan a okkur, eg er med alskyns kluta og silki dot fra mommu sem kom ser vel og vid nadum eitthvad ad sofa. vid ss reyndum ad blunda i 12 tima i trodfullri frystikistu og komum til surat tani kl 5 um nott. thar attum vid ad taka rutu klukkan 7 til phuket. okkur var um megn ad bida eftir rutunni svo vid gerdum dil vid leigubilstjora og hann keyrdi okkur fyrir 350 bhat. thad er svona 8000 isl. thetta var ca 3ggja tima leigubilaferd og vid steinsvafum. thegar vid voknudum vorum vid i tropical paradis. vid steingleimdum ollum raunum, fengum okkur morgunmat og hentum okkur i sundlaugina. forum a strondina a jet ski og roltum um baijinn sem er turista helviti ad mestuleiti en haigt ad finna fin og edlileg hverfi. vid eigum eftir ad rannsaka stadinn betur. hotelid okkar er blessunarlega uppi fjallshlid med dasamlegu utsyni. eg er sammt ad spa i ad reyna ad finna annad hotel a annari eyju sem er kannski afskektari stemmning a. eg aitla ad spurja than uti thad. matthias er buin ad finna ser kofunar namskeid og safari aifintyr sem vid aitlum i.
annars erum vid ordin blonk svo eg verd ad vera super sparsom herna. vid eyddum of miklu i kina. thad hraidilegasta vid lestarferdina var ad VID GLEYMDUM GRISLA. aumingja grisli er abyggilega daudhraiddur einhverstadar i nordur tailandi. hann sem var svo duglegur koddi. grisli var grisarkoddi sem vid keyptum i kina og var ordin mjog mikilvaigur ferdafelagi. hann hafdi rad undir rifi hverju og skodanir a ollu. mjog mikill humoristi og algert krutt. blessud se minning hans.... (honum sem hlakkadi svo til ad koma til islands med okkur)
nu bara vona eg ad matthias kvefist ekki, eg lait hann borda eingifer supu og vid aitlum ad taka thad rolega i dag. than aitladi ad koma og saikja okkur i dag og fara med okkur i muslima thorpid og skoda fossa en eg held ad vid frestum thvi.
red panda out i bili

2008-07-26T16:12:00.000-07:00

One night in Bangkok makes a hard man crumble…

Á morgun fljúgum vid til Tailands, vid erum búin ad fara yfir til Datong med naiturlestinni. Thad var algert aifint‎yr. Lestarstodin i Peking er svo risastor og odrvidsi system a ollu en madur a ad venjast, reyndar mjog got tog lógíst system svo vid erum hard ánaegd med thad og allt til fyrirmyndar. Vid vorum i klefa med fjorum odrum, vid vorum i efstu koju thannig ad lestin ruggadi okkur extra mikid. Lestin var otrulega ohrein. Theta var alltsaman mjog aifintyralegt og trodfullt af foki, vid settum hreina boli yfir koddaverid okkar og steinsváfum alla leidina. Datong var svo heill dagur, vid tokum rutu og skodudum thad sem vid aitludum okkur, hellana og hangandi musterinn. Thad var ótrulega fagurt og fornt, Hangandi musterin eru Daoista, Budda og Confusiusar musteri med otrulegum styttum og Hellarnir eru Budda musteri med oteljandi budda styttum og nokkrum risa storum, einni thannig ad vid kaimumst fyrir inni fingrinum a honum.

Vid bordudum gódan hadeigismat en vondan kvoldmat og tokum naiturlestina til baka til Peking. Allt gekk einsog i sogu. Datong er kolanamuborg, var einusinni hofudborg og thessvegna thessar fornu minjar thar i kring. En hun er typisk kinversk ljot idnadarborg, soldid utlitandi einsog amiriskur smabair nema allt drasli og mikid meira folk og allt i kinversku letri.

Thar fekk madur soldid sona kina i aid, allir reykjandi og hraikjandi og brosandi og allt grut skitugt. Peking er svo kurteis nuna utaf olimpiuleikum, thad er banned ad hraikja og allir bunir ad laira ad standa i rod og trodast ekki. Their eru lika bunir ad taka til hja ser.

I gair thegar vid komum heim forum vid nátturulega beint i sturtu eftir skitinn i lestinni og logdum okkur, lestarferdin til baka var ekki loftkaild svo vid vorum ansi sveitt. Vid forum svo í eftirmiddaginn a Tinjmen torg thar sem Mao er grafinn. Matthias er mjog ahugasamur um sogu kina, forna og nyja og drekkur i sig allar uppl. Dagurinn endadi svo i kinverskum laikningum vid forum i fotanudd og efra nudd og cupping. Tha hita their sogskalar og steja á bakid a manni og iljar. Nu erum vid med mis fjolublaa hringi a bakinu. Eg er ekki fra thvi ad theta hafi gert eitthvad eda komid einhverju af stad hja mer I meltingunni. Vid hittum svo April i teserimoniu og kvoddum hana, forum heim og steinlágum. I dag forum vid i galleri hverfid og svo i kvoldverd til RD sem er buin ad taka vid okkur vidtal.

Gaman

Red Panda ut.

2008-07-23T22:03:00.000-07:00

Heyji hosi ding dong,
Eg er i Peking ad bida eftir ad fara i hjolreida tur um Hutong hverfid svo mer datt i hug ad skrifa nokkrar linur um ferdina okkar Matthiasar. Vid erum búin ad vera i viku i Peking, vid skodum ur okkur augun a hverjum deigi, vid forum i heils dags gongu a Kinamurinn, skodudum forbodnu borgina, himnamusterid, Beihai gardinn og Hohai hverfid auk thess ad rafa bara um og skoda random musteri og borda otrulegann mat. Vid erum buin ad haetta okkur i nedanjardar kerfid og komast ad thvi ad thad er pís of keik.
Vid erum (herumbil) fyrirmyndar turistar. Vid tokum bara litinn farangur med okkur og erum uber skipulogd. Skrifum dagbaikur, teiknum thad sem fyrir ber. Thad er mjog skemmtilegt tvi heimamenn eru svo spenntir yfir Matthiasi thegar hann situr og teiknar. Sopast ad honum og fara jafnvel ad teikna med honum.
Vid reyndar erum adeins buin ad missa okkur i markadi. Ég keypti mer t.a.m rumteppi og Matthias keypti silki saeng (thad var omotstaidilegt, vid vorum i verksmidjunni og saum silki ormana og framleidslu ferlid). Hann er lika buin ad kaupa ser sko og fot og dot, eg keypti munka sko, te og reykelsi og eitthvad drasl. Vid forum i posthusid i morgun og aitludum ad senda thetta heim en tha kostadi thad meira en gossid sjalft svo vid akvadum ad burdast med thad.... so much for light travel... jaija jaija...
Mitt ferda totem er RED PANDA SPIRIT og Matthiasar seigji ég ad se froskur en hann heldur thvi fram ad thad sé THE SPIRTI OF THE EAGLE... hann um thad... hann er nu samt froskur.
Vid erum a frabairu hoteli i Peking. Beijing Temple side courtyard hostel, thad er pinu litid og heimilislegt, her er gítar, gullfiskar og skjaldbaka og mest pathetic fló- étni kettlingur sem vid hofum hitt. Vid erum voda god vid hann og hann er nuna búin ad fa floabad. Hotelid er mjog fallegt, ekta heimilislegt gamalt hutong hús á fallegum og gódum stad.
Í kvold tokum vid naitur lest til Datong til ad skoda Daoista hellamusteri og hangandi musteri. Thar verdum vid vonandi bara einn dag. Thetta er ljot litil idnadarborg med thessum merkilegur relics ... Ég er pinu stressud yfir ad tefjast i Datong thvi ég gat bara keypt one way lestarmida thangad og allar leidir liggja til Peking um thessar mundir en ég treysti Ferda gudinum (chant) meeeeeeeeggiiiiii haaaann gaaaeeettaaaa ooookkaaaarrrrrrrrrr....

Svo komum vid til baka til Peking, tha aetla eg ad draga Froskinn (oskrandi og sparkandi) í gallerí hverfid hér og skoda menningu og listir, vid eigum líka eftir ad skoda Sumarhollina..
Peking er gjorsamlega heilland, bullandi sulland kraumandi forvitnileg, med sál og mikinn karakter. Ég er personulega kolfallin.

28unda fljugum vid til Bangkok, tha hefst 2 kafli í ferd vorri. Matthias aetlar ad laera ad kafa og ég aetla ad láta nudda mig hátt og lágt og bera fléttada blómsveiga (ímynda ég mér) og svamla i turkisgrainum sjo, vid aetlum í fjollinn í múslima thorp thar sem engir hvítir menn koma, vid erum med innsider á okkar snairum og vid aetlum á fíla bak og í gibbon apa resort svo eitthvad se nefnt. I bakaleidinni forum vid og ransokum hina seidandi Bangkok litillega, vid erum sennilega búin ad fá gistingu hjá vinkonu vina okkar svo ef vid verdum ordin megablonk tha er thad frabaert. Vid aeitlum lika útur Bangkok í Tígrisdýra musteri sem er gridarstadur Tígra.
Allt dásamlegt, betra heldur en ég ímyndadi mér.
Matthías froskalopp er líka frábaer ferdafélagi.
Ég kannski sé hvort ég get sett einhverjar myndir á thetta blogg á medan á ferdinni stendur, ég efa thad en kannski set ég inn nokkrar linur as we go along.
ást og fridur
Rauda Panda og Fljúgandi Orn (froskur)

2008-03-15T10:45:00.001-07:00

Hæ mamma,
það er svo skrítið að ég hætti gjörsamlega að skrifa hér eftir að ég kom frá Feneyjum. Þar var ég svo ein og langt frá öllu og öllum og í eigin heimi að þetta varð einsog einhverskonar vetvangur fyrir einka hugleiðingar en nú, þegar ég er aftur þáttakandi í lífinu finnst mér einsog engum komi við hvað ég er að hugsa. Enda kemur það engum við. Það les þetta náttlega engin nema þú mamma mín trygg.
En jæja jæja. Nú er allt á fullu, verkið komið upp, næsta verk í bígerð og allt á sjóðandi bullandi fullu í hausnum á mér. Það er svo skrítið að vera búin að setja upp sýninguna sem ég er búin að vinna að svona lengi, það er einsog smá sorg komi. Ekki alvarleg sorg meira einsog þegar maður borðar ótrúlega góðan mat og hann klárast og þá er maður saddur en langar samt í meira. Vill ekki að hann sé búin af disknum.
Nú er ég heimilislaus í heiminum, báðar búslóðrinar mínar eru í geymslu, önnur á vinnustofunni í Berlín og hin hjá pabba í geymslu.
Það er ágætt, ég verð á flakki fram í ágúst svo ég þarf ekki heimili þó það sé ágætis tilhugsun að vita af ostaskeraranum sínum ofan í skúffu einhverstaðar sem maður kallar heima frekar en í kassa.
Ég hlakka til að vinna verkið um Guðmundu. Á miðvikudaginn ætlum við að horfa saman á efni um hana og ég hlusta á hana syngja alla daga. Hún er svo mikil snilld þessi kona.
Það er allt fullt af blaðrandi útlendingum í kringum mig á heimavistinni þar sem ég bý.
Best að fara að blaðra með þeim.
Ást,
g.

2007-12-25T17:25:00.001-08:00

ég á eftir að fara til tanna....
dem...
2008
ár tannlæknisins á kuglerstrasse...

2007-12-25T16:58:00.000-08:00

Gleðileg jól elsku vinir og velunnarar.
Nú eru Feneyjar einsog fjarlægur draumur. Ég er búin að vera í sápukúlu. Ég er svosem alltaf í sápukúlu en Feneyjar eru alveg sérstaklega til þess sniðnar að lifa sápukúlu lífi.
Nú er sú sprunginn. Guði sé lof og prís einsog biskupinn seigir. Ekki það að mér hafi liðið illa í Feneyjum, síður en svo en vússh hvað það var gott að koma heim til Berlínar. Taka úr kössum, búa til vinnuspeis, umkringja mig dótinu mínu, hæna köttinn minn að mér aftur og hlusta á ástarflækjur sambýliskonu minnar. Allt er einsog það á að vera með öllum þeim kostum og spennandi göllum sem lífið hefur uppá að bjóða.
Ég skítblönk... búin að skipuleggja mig alveg útí ystu æsar, skipuleggja 2008 svo langt sem það nær. 2008 verður mitt ár. Ár rottunar, ár vinnu og iðjusemi, ég finn það í beinum mínum. Ég eiginlega svaf af mér 2007 lokaði augunum um síðustu jól og er rétt að nudda stýrurnar úr þeim núna.
Merkilegt.
Nú sit ég á íslandi. Jólanótt. Snjór, rok, mandarínur, jólabækur, hangikjöt, laufabrauð, pabbi í lopapeysu, Matthías dásamlegur, mamma í hörkustuði, frænkur mínar búnar að stækka og dafna dásamlega...
Alveg stórmerkilegt ár 2007 sem senn er á enda.
Ég hlakka til 2008.
Ég sé frammá að vera soldið á Íslandi í byrjun árs, svo Kanada smá, Kína og Berlín seinnipart árs. Annað flakk ár.
Ég hef reyndar ekki hugmynd um hvernig ég muni framfleyta mér en það reddast... (best að fara til spákonu til öryggis)
Wouhooo Ég er búin að setja mig í samband við tvær hvítar hryssur í Berlín og ég er gjörsamlega með þær á heilanum. Janúar verður hestamánuður.
Gleðilega hátíð!

2007-11-21T04:44:00.000-08:00

í dag er lokadagur minn að sitja yfir sýningunni. Ég sit hér núna, spjalla við greindarlega listunnendur og frýs. Fingurnir eru að detta af mér og þar sem áður var nef á andliti mínu er núna gap því nefið fraus, brotnaði og datt af. Ég er komin með gigt og hárið er að detta af mér, æðarnar á kinnbeinunum eru komnar í ljós, ég er ekki viss hvort það er sökum endalausra partýa eða kulda.
Ég efast um að ég gæti sitið hér einn dag í viðbót hokin og samankrept af kulda. Guði sé lof og prís fyrir sundlaugina hér í nágreni vinnunar. Þar sem er hlýtt og ég get tekið sundtök í vatninu og lofað líkamanum að teyja almennilega úr sér og liðið einsog manneskju á eftir. Nefið vex aftur og fingurnir frosnu þiðna.
Þetta er komið gott.
Nú tekur við vinnan við að taka sýninguna niður og senda hana heim.
Að því loknu er hugmyndin að hverfa með ljóni inní hlýjuna. Ég ætla ég að vera hér út mánuðinn, Taka mér frí og vera hlýtt í tvo daga um hjartarætur. Taka svo lestina með ljóninu yfir alpana aftur heim til Berlínar.

Vetur í Berlín, kolalykt, íbúðin mín, vinnustofan kalda, hlýju fötin mín, heit jólaglögg, ristaðar kastaníuhnetur, Anne, Api, vinir og vinnan.
Vá, hvað 3 mánuðir er eitthvað langur tími.
Ég fór þaðan um sumar.
.
Berlínarrúnturinn.
Klára skattinn.
Fara til tannsa.
Gera umsókn fyrir gallerí nord.
Vinna verkið fyrir Winnepeg.
Fá matthías til mín.
Fara svo til Íslands um jól og vera í fjölskyldufaðmi.

Da Masterplan!

Það er reyndar búið að vera dásamlegt að vera hérna. Það hefur komið mér á óvart hvað ég hef notið þess vel og mikið. Ég er jafnvel í aðra röndina pínu melankólísk yfir að vera á förum. Ég mun kanski kreista fram tár í lestinni í einhverjum undirgöngunum undir ölpunum.

Nú ætla ég að halda áfram að skrifa sjálfri mér og framtíðar aðstoðarfólki mínu bréf inní framtíðina.
2057
Ég sé framá að verða erfið gömul kona.

2007-11-10T03:55:00.000-08:00

Það hljóp risa rotta yfir tærnar á mér.
Ég fann það og leit niður, og þar var hún trítlandi.
Það sem geriðst var að veröldin fór í slowmotion, fyrstu viðbrögð voru forvitni, svo helltist yfir mig viðbjóðstilfinning og ég fór afturábak uppá stólinn sem ég sat í og frá vörum mín brast öskur.
Ég varð hysterísk...
Stóð á stól og öskraði.
Ég bara vissi ekki að ég hefði í mér hysteríu.

2007-11-05T09:22:00.000-08:00

Dear mama and pabba,
I made an album from your photos for my loyal readers to see.
I did not include the nudes and only the ones we all look spectacular in with special emphasis on the moviestar-ish ones and the hair ones.
I need to go to a dentist.
I am sick.
I miss you.
When we all grow old should we buy a house together and live in it and eat kake all day long with our false teath?
I will knit us woolen socks and we shall grow trees in the garden and have barbecues, we should do all this in the south country of Iceland so we can have the Atlantic ocean in our front yard and a glacier in our back yard.
We will sit by candle light an make drawings in evenings and have a nurse come and clean us and take care of us.
I love you.
G.

2007-11-04T13:08:00.000-08:00

Æji, þetta var vitleysa, við fórum út í kirkjugarð á vitlausri hátíð. Þar var jú margt um manninn og kátt á hjalla en daginn eftir var sú hátíð sem ég vildi sjá. Rétta hátíðin heitir "eitthvað eitthvað morte" ég man það ekki einusinni enda er ég ekki lengur með haus til að geyma minningar í.
Þær eru farnar núna stelpurófurnar mínar. Fóru í morgun.
Ég á eftir að fá eina stelpurófu til viðbótar og svo eina frábæra strákarófu í lokin. Lanlordinn minn er ekki parhrifin af mér en rófan á sísí kisu hans elskar mig núna aftur eftir að hafa verið stómóðguð útí mig fyrir að lofa sér ekki að lúra uppi hjá mér. Það var ekki við mig að sakast sísí mín!
Ég er lasin. Ég drekk flóaða mjólk með kaffilús útí og hunangi.

Það listrænasta sem ég hef gert undanfarnar vikur er að vera þunn.

2007-10-31T05:03:00.000-07:00

Á morgun er "Hátíð hinna Dauðu" "Fiesta ogni Santi" (ég held að það þýði, hátíð allra heilagra, allraheilagramessa sumsé) í Feneyjum og í allri Ítalíu held ég reyndar. Það er svolítið merkilegt að vera í Feneyjum á þessum deigi. Það fara allir íbúar í bátana sína og og sigla úti í kirkjugarðseyju. Kirkjugarðseyjan er ótrúleg eyja dauðans. Þar er ekkert nema kirkjugarður, stór og litríkur og absúrdlí deildarskiptur á einhvernhátt. Kapellan þar er fyrsta endurreisnarkirkja sem byggð var í feneyjum. Ég hélt uppá 30tugs afmælið mitt þar með pikknikki í gondoliera deildinni um árið. Þá var ég á skólaferðalagi og gestir voru látnir gondolaræðarar og bekkjarsystkyni mín. Á morgun ætlum við, kó og sb að slást í för með heimamönnum þó við eigum ekki ástvini þar. Við munum hugsa til látina ástvina, vina og fjölskyldu.
(voyerisminn í mér mun fá einhverskonar morbit útrás og ég skammast mín fyrirfram)

2007-10-31T03:52:00.000-07:00

Við sybba vorum að velta fyrir okkur; hverjum ætli hafi dottið í hug að þýða Venice yfir í Fen-eyjar á íslensku. Fögur og hugvitsamleg þýðing og sá fær andleg heiðursverðlaun okkar að launum.
Oh
Ég er stödd í landi matar en er með taðreyktan silung á heilanum. Ef ég væri á íslandi mundi ég fara í kolaportið og kaupa mér taðreyktan silung og borða hann með gulri hunangsmelónu. Þið sem eruð stödd á íslandi ættuð að drífa ykkur í kolaportið og viljiði vera svo væn að hugsa til min þegar þið borðið hann.
Svo mundi ég fara í sund með matthíasi. Sund er lúxus.
Úh hvað mig langar í sund. Það eru sundlaugar hér í Feneyjum. Ég þarf að athuga þær betur þó ég sé efins gæði þeirra... oþó.. kanski eru þær innisundlaugar í dásamlega fögrum byggingum sem væri þess virði, jafnvel þó húðin detti af mér útaf klóreitrun. Maður er með svo næmt fegurðarskyn að maður leggur ýmislegt á sig til að synda í höll.
KÓ og SB eru hjá mér, þær eru ábyggilega tilí að athuga þetta með mér. Ef þær væru ekki hér þá væri ég með heimþrá. Það er lítil heimþrá að laumast um í maganum á mér.

Þegar Matthías var lítill misskildi hann heimþrá "heimþráð" hélt hann að hann væri með. Ég er með svoleiðis núna.

Hún er búin að vera að laumast um lengi en þegar Birgir Andrésson dó jókst hún til muna.
Þegar ég fékk símtalið var ég alein í heiminum. Brian og Ruchama voru hjá mér að vísu en þau þekktu hann ekki og þótti ekki vænt um hann og þó ég reyndi að útskýra fyrir þeim hvað hann hafi verið stór-kost-legur þá er það ekkert hægt því fólk er í raun ólýsanlegt og sér í lagi hann. Þau sáu að mér var mikið í mun að koma þeim í skilning um það og ég sá í augum þeirra "við getum ekki skilið þig".
Ég trúi ekki að hann sé ekki lengur til í veröldinni á Vesturgötu í Reykjavík.
Ég næ ekki utan um hve stórt skarð er hoggið með láti hans.
Ekki bara í menningu Íslands og raðir vina og kunningja heldur í veröldina og líka í lífið mitt.
Mig langar í jarðaförina hans og kveðja hann með vinum mínum sem þótti vænt um hann en ég kemst ekki.
Það verður kanski lítill þráður frá mér í jarðaförinni. Heimþráður.

Einusinni var hann hér.
Hvað ætli honum hafi þótt best að borða.
Ég sé hann einhvernveginn ekki borða spagettí. Kanski borðaði hann alltaf heilgrillaðan bassa eða steik.

Einusinni sátum við heilan dag og lásum biblíuna (og fórum svo á evil madness tónleika).
Einusinni sátum við í bíl í níu tíma og sungum írsk lög og táruðumst.
Einusinni stóð hann svo fallega með mér þegar ég var að rífast við einn mann (reyndar oft, mikið rosalega kunni ég vel að meta það).
Einusinni kenndi hann mér og ég lærði mjög mikið af honum.

Hann var frábær.

2007-10-24T02:50:00.000-07:00

Matthías fór í fyrrinótt með mömmu.
Ótrúlega gaman að hafa þau. Ég gleymdi að láta mömmu teikna svan. En hún gaf mér ullarsjal og krem og ég veit ekki hvað og hvað og bauð í gondólaferð svo hún sleppur við svaninn. Það var heil súpa tekin af myndum af ferðinni þeirra til mín.

Hér eru myndir af okkur í Gondóla og úti að borða krabba síðasta kvöldið. Þjónninn gaf Matthíasi krabbaskelina en hann gleymdi henni á flugvellinum, ég ætla að fá nýja fyrir hann, hún var svo mögnuð spiderkrabbaskel. Hér eru myndir af eyjahoppi útí Murano Glereyju og hér, Burano Blúndueyju (líka bara fullt af alskonar myndum) þaðan sem við tókum leigubílabát útí munkaklaustur að skoða.
Hér eru myndir frá því við Matthías fórum upp í klukkutrun á San Marco, af dúfum og frá Lídó strönd og svo fórum við í Alpana.

Við fórum á 16.aldar orgeltónleika í Santa Maria Gloria dei Frari, skoðuðum kirkjur, gleymdum þó að fara í kirkjugarðinn. Skoðuðum fjórar eyjar, fórum á Gondóla, skoðuðum myndlist og byggingalist, dúfur og munka, glergerðarmenn og sverðfiska, Fjöll og fjörur. Borðuðum dýrindis mat í hvert mál.
Í dag koma Brian og Ruchama á lestarstöðina klukkan sex.
mmmnamm gestir.
Ég ætla að borða þau.
Hvar á ég að láta þau sofa?
Ég held að ég geti ekki hætt að reykja. en ég ætla aldrei að reykja fyrir klukkan tvö.
Nú er klukkan hálf tólf svo ég ætla ekki að fá mér síkarettu.
G.

2007-10-18T14:09:00.000-07:00

Matthías er hjááá méééér!

2007-10-13T06:22:00.000-07:00

Vinnan.
Ég var aldrei búin að setja inn myndir frá flóðinu mikla um daginn. Það var alveg kengmagnað.... það myndaðst lítið sjávarmál í miðju rýminu og vatnið óx og óx.

Hér eru vinnumyndir.

Sýningin var falleg í syndaflóðinu, jatan og kindin stóðu á eyju einsog lítið kraftaverk.

Reyni alltaf að vera eins foxí og ég get á svipin í feneyjum.

2007-10-13T05:58:00.000-07:00

Óli og Edda
voru að senda mér myndir frá því þau voru hér hjá mér, þau fóru í gær.
gaman.

Kolkrabbaát.

Rjómaterta og stuð.

Littli grísinn minn í hattinum mínum nýja fína.

Slurp.

Allt lífið er stundum mjúkt.

Ég geng með tvíbura, Þeir eiga að heita Óli og Eddi ef það eru strákar, en Edda og Óla ef það eru stelpur.

Þynka á fiskimarkaði, ég skil ekki hvernig edda getur verið svona óþynkuleg.... sennilega sléttujárnið gerir það að verkum.

102 rósir sem ég keypti af götusölum á barnum. OOOhh fékk á spottprís enda harður prúttari... oooh öll þessi fergurð.

Gaman.

2007-10-12T02:51:00.001-07:00

Hér eru hjá mér Oli og Edda sem búa á móti mér á Kuglerstrasse.
Þau komu til að passa að færi ekki í sundur á festingunum að bíða eftir að sjá Matthías.

Í gær keyptum við:
-Hjartalaga Rjómaístertu með marens, handa Eddu því Oli er að reyna að fita hana upp.
-Proseco, skinku og ferskjur til að narta í.
-Fjólubláan hatt úr strútsföðrum og ull, handa mér en Oli var svo sætur með hann að ég leyfði honum að hafa hann, fólk bugtaði sig og beygði fyrir honum allar dyr opnuðust og einhverjar konur klöppuðu honum á kollinn og Edda þurfti að sýna þeim í tvo heimana.
-Hundrað götusalarósir, því ég bara get ekki sagt nei við götusala svona seint á kvöldin. Enda sé ég ekkert eftir því og hef sjaldan séð annan eins blómvönd.

Þetta er fallegasti hattur í GJÖRVALLRI verlöld. Hann er mjúkur og góður, hlýr og léttur og fallegur. þegar maður er með hann á hausnum fer allt lífið í soft-fókus og allir sjá mann líka í soft-fókus.

Við fórum á skítaveitingahús í hádeiginu í gær og borðuðum ótrúlega furðulegan og óhuggulegan mat.
Það koma myndir síðar. Kolkrabbar og slíkt. Mjööög.... eiginlega ógeðslegt.

Á mánudaginn hætti ég að reykja, nú ætla ég samt ekki að fá mér síkarettu þó mig langi, Ég er of þunn.
Góðarstundir.
g.

2007-10-08T15:07:00.000-07:00

Hér er heimildamynd um Biblíuna, The history of the bible, mjög amerísk en með áhugaverðum punkti um Eþíópíu og Gnostik nálgun við guðspjöllin og hér er Zeitgeist, samsæriskenning um 9/11 með júniversal truth twisti í þrem hlutum;
#1 um trúarbrögð,
#2 um 9/11
#3 um bankastofnannir og hvernig þær stjórna heiminum.
Endar í niðurstöðu um hvernig það er í gangi evil plan um world domination á höndum fárra manna.
Þetta var ég að horfa á í fyrrinótt andvaka með Sísí grunlausa um illsku heimsins malandi á maganum á mér.

2007-10-06T10:25:00.000-07:00

Sveinbjörn Beinteinsson, síðbúin minningargrein.

Stundum dreymir mig þig og stundum finnst mér einsog þú sért hjá mér.

Hann Sveinbjörn var svo endalaust góður og þolinmóður við mig þegar ég var lítil. Ég var oft hjá honum á Draghálsi með fjölskyldunni minni, systur minni og stundum þegar ég var orðin aðeins stærri ein, eða með vinkonum mínum. Hann nennti að halda á mér á háhesti uppum fjöll og firnindi, fara endalausar fjallgöngur með mér og kenna mér að kveða ferskeytlur og sýna mér hvar villt jarðaber uxu, kenndi mér hvað blómin hétu og lét mig lesa góðar bækur sem hann átti m.a. Don Quixote.

Þegar ég var svona sex ára, og hann bar mig einusinni sem oftar á háhesti, þurfti ég að pissa og sagði flissandi "á ég að pissa á bakið á þér?". Þá hló hann og sagði "já já, ef þú villt" því hann sagði aldrei nei við mig. Svo ég bara pissaði niður bakið á honum. Við hlógum ótrúlega mikið að þessu og ég spurði hvort honum fyndist þetta ekkert ógislegt, en hann sagði nei. Honum fanst það bara hlýtt sagði hann.

Hann átti kindur og þekkti þær allar með nafni. Þegar lömb fæddust á vorin fanst mér þau svo sæt og sérstaklega þessi tvílitu og ég heimtaði að fá að eiga þau og bannaði honum að slátra þeim. Hann þóttist gefa mér þau og ég var montinn að eiga svona sæt lömb. En svo slátraði hann þeim á haustinn og þá var ég brjáluð útí hann.

Einusinni rassskellti hann mig. Þá hafði ég farið útí skemmu og veitt svona hundrað fiskiflugur og farið með þær inní hús og sleppt þeim þar. Þá varð hann ógurlega reiður. Ég hef aldrei séð hann svona reiðan nema þegar hann talaði um álverið á Grundartanga. Ég vissi alveg að ég mátti þetta ekki en ég gerði þetta fyrir Sybbu, kisuna sem systir gaf honum, ég hélt að henni þætti gaman að veiða þær og mér fanst gaman að sjá hana veiða flugur. Ég var brjáluð útí hann fyrir rassskellinn en vissi samt uppá mig skömmina.

Ég þekkti nánasta nágrenni Draghálsar einsog lófann á mér því það var leikvöllurinn minn. Einusinni þegar ég var svona 11 ára var ég með Beggu vinkonu minni hjá honum og okkur langaði að sofa úti í sumarnóttinni og kveikja varðeld niðri við á og búa til blóðbergste. Hann gaf okkur terpentínu og eldivið, pott og fullt af teppum og við vorum úti langa nótt en svo vantaði okkur kol og eldivið svo ég ætlaði að rölta upp að bæ að sækja. Þegar ég var komin uppá veg sá ég konu. Það var draugur eða huldukona ofar á veginum, hlaupandi í átt að mér í hvítum klæðum og ég fraus úr hræðslu þegar ég áttaði mig á því að þetta var ekki mennsk vera og hljóp að lokum heim og sótti Sveinbjörn, vakti hann og hann leiddi mig aftur út í nóttina því ég þorði ekki ein að sækja Beggu og dótið. Hann hló að þessu og trúði mér ekki en fór samt á fætur og fylgdi mér.

Ég man eftir hröfnunum sem komu á bæjarhlaðið og ég man að við sátum og hlógum og fylgdumst með þeim stríða köttunum. Ég eyddi löngum tíma í að liggja ein úti á víðavangi og þykjast vera dauð til að laða krummana að mér, því ég ætlaði að bregða þeim. Það tókst aldrei

Þegar ég varð unglingur var ég hræðilega frek við hann. Hann sagði aldrei nei við mig sama hvað ég var frek. Einusinni vorum við í göngutúr niðri í bæ og fórum í Gullfiskabúðina í Fishcersundi. Þá langaði mig alltí einu í fiska svo hann keypti handa mér fiskabúr, dælu, sand, mat og fiska og allt sem þarf á einu bretti. Úff, hann gaf mér fullt af hlutum, ef ég bað um eitthvað gaf hann mér það. Einusinni heimtaði ég myndavél sem ég hafði séð auglýsta í Jólagjöf. Það var einhver svona nýjasta-tíska diskmyndavél og hann gaf mér hana. Einu sinni gaf hann mér fallegt úr í jólagjöf, ég hafði ekki heimtað það. Ég sé eftir því að hafa verið svona frek við hann.

þegar ég var orðin svolítið stærri og flutt að heiman kom hann oft að heimsækja mig á Bræðraborgarstíg. Stundum kom hann með súrmat og slátur sem hann keypti í Svalbarða og við borðuðum. Við fórum í langa göngutúra útí Ánanaust og við töluðum oft um drauma. Stundum þögðum við bara.

Svo dó hann. Ég náði til að byrja með ekki að syrgja hann almennilega því með sjálfri mér samhryggðist ég svo systur minni en þau áttu ótrúlega sérstakt samband.

Mig dreymir hann oft. Ég man nákvæmlega eftir augunum hans brosmildu, hlátrinum og skegginu sem ég fléttaði, greiddi og snyrti og dundaði mér endalaust í. Ég man nákvæmlega eftir fingrunum hans sem voru kræklóttir og þegar ég var lítil gat ég hangið í þeim. Þeir voru einhvernveginn fastir í kræklu. Ég man nákvæmlega lyktina á Draghálsi. Ég man hvernig það var að vakna á nóttunni þegar það var kalt og fara á fætur og bæta eldiviði í kamínuna. Ég man eftir strumpunum uppí hillu. Ég man líka lyktina í innri stofunni sem var eiginlega aldrei notuð og var fúin. Það var öðruvísi lykt þar. Ég man eftir fótstigna brýnisteininum á hlaðinu. Ég man eftir rabbabaranum í matjurtargarðinum, kaðlinum í hlöðunni, Kerflinum í heimreiðinni, eldgömlu fjárhúsunum við húsið sem voru ekki lengur notuð, skemmunni sem var full af spennandi dralsi, kóngulóarvefunum á klósettinu, þar var alltaf myrkur og ég var hrædd við klósettið. Ég man eftir gatinu oní grunnvatn útá hlaði þar sem hann geymdi mat sem þurfti að halda köldum, ég man eftir öllum gestaganginum, ég man eftir öllum smáatriðum á Draghálsi og í fari Sveinbjarnar, sérstaklega augunum mildu bláu.

Ég skil ekkert í því hvað hann nennti endalaust að hlusta á blaðrið í mér og svara mér og kenna mér og fara í göngutúra með mér þegar ég var lítil stelpu lufsa.

Ég vildi að hann væri ennþá meðal okkar og ég vildi að ég hefði haft vit á að segja honum áður en hann dó að ég kann svo vel að meta hvað hann var góður við mig, og ég vona að ég hafi gefið honum eitthvað þó ég skilji nú ekki hvað það ætti að vera krakkakjáninn, og að mér þykir vænt um hann og mun alltaf þykja.

Mig langar líka til að segja honum að ég er stolt af því að hann var vinur minn og að ég er alltaf að sjá á ýmsum stöðum, jafnvel nú, hér í íslenska skálanum í Feneyjum, hvað hafði hafði mikil áhrif á íslenska menningu.

Ég hugsa oft til þín kæri vinur.

Gunnhildur.

2007-10-05T02:07:00.000-07:00

Trúlofun:
1408/True romance.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir.
Honneymoon in Egypt með blóðnasir.

2007-10-04T02:17:00.001-07:00

Það er ótrúleg þoka í dag. Þá er sýningin einsog dyflissa og rödd Ólafar einsog líknun. Það er fallegt. Það er fallegt að labba þröngar götur í þoku, fallegt að fara yfir brýr og fallegt að taka gondóla. Það er allt fallegt í þoku.
Ég gleymdi að sækja um listamannalaun í öllu heimilisleysinu og fluttningunum. Nú er ég ótrúlega pirruð útí mig. Ég er reyndar ótrúlega pirruð manneskja yfirhöfuð þessa dagana því ég er hætt að reykja og einsogtt að vara sig á mér. Það líður hjá. Sísí er það eina í heiminum sem kemst uppmeð að vera með stæla, hún er með svo sætt mjálm. Svo er ég líka pirruð því ég átti afmæli. Og ég sakna. Melancoliu dusta ég af mér einsog ryk sem ég safna í hrúgu og bý til horn sem ég set á mig og er með allt á þeim. Ég sakna Matthíasar svo mikið að mig verkjar. Bráðum hitti ég hann... bara að ég slitini ekki í sundur í millitíðinni.
Blóta ýmsu sem ég mundi ekki annars blóta. Alveg í sand og ösku.

2007-10-03T04:19:00.001-07:00

Hér kemur sannleikurinn um mig.
Your personal ruling planets are Venus and Jupiter.

The incredible vibrations of Jupiter and Venus make you a very lucky person. Unlike most others who struggle for success in this fleeting world, you seem to find things just magically happen. Doors will mysteriously open up for you and offer you a grand future.

There is a side to you, however, that believes you deserve things easily, comfortably. You should never fall into the trap of taking your life and those lucky opportunities for granted. Any apathy in this regard will ruin the benefits you are destined for.

You will be just as lucky in love and may attract wealthy and powerful partners.

Your lucky colours are yellow, lemon and sandy shades.

Your lucky gems are yellow sapphire, citrine quartz and golden topaz.

Your lucky days of the week Thursday, Sunday, Tuesday.

Your lucky numbers and years of important change are 3, 12, 21, 30, 39, 48, 57 , 66, 75.

Famous people born on your birthday include Emily Post, Paul Foster Case, Thomas Wolfe, Gore Vidal, Neve Campbell, Alex Ramirez and Gwen Stefani.
ég þekki ekkert af þessu fólki...

2007-10-03T03:19:00.000-07:00

Afmælisfjör.
úff maturinn var fullkomin, gjörsamlega. úff hvað það er gott að borða og gaman, ég er ennþá södd frá því í gær.

Jb hellir kaffi til að fullkomna tíramísúlíka Lindsey

namm.

Meira fjörið. Í dag er ég þunn og afar geðvond (hætt að reykja).
Meiri myndir...

2007-10-03T02:31:00.001-07:00

Maður á stórlega á hættu að verða feitabolla af því að vera í þessu landi í lengri tíma. Í gær borðuðum við í 5 klukkutíma. Sex rétti. Ég ætlaði að documentera það allt vel, en ég gleymdi því alltaf og mundi það svo bara þegar við vorum búin að borða. Klaufi. Hér eru samt myndir.

Sigrún og Jeanbatista
Rachel og Sigrún

Jb, Emma og Lindsey

Skera afmælis tíramisú

Hressir krakkar

Prima platte búin.

Antipasti.

Fyrsti primaplatte, bara einn eftir... oh pirrandi að hafa gleymt að taka myndir

pavilion girls. (okkur finst að við eigum að fá einkennisbúninga einsog flugfreyjur)

Ooh, ég steingleymdi samt að taka myndir af kjötinu. Þetta blogg átti allt að snúast um mat. ég er ömurlegur bloggari.
gaman.
g

2007-10-02T03:44:00.000-07:00

ég gæti svarið að ég sá Jane Fonda í morgun

2007-10-01T07:39:00.000-07:00

Brúðkaupið var dásamlega skemtileg ferð, klukkutíma lestarferð til fjalla, lítill bær undir ölpum, risavilla með garði og sundlaug, ægifagurt allt, endalaus matur, proseco, víno, kaffi, risa terta, grappa, dansa marange, limbó og fugladansinn. Ég missti af lestinni heim, svo vinsæll dansfélagi var ég. Annað hvort heillandi einsog mjallhvít og dvergarnir sjö eða bara eina stelpan sem virtist vera á lausu. Þeir voru brjálaðir í mig ítalarnir, exotísk einsog ég er. Eftirpartí með brúðhjónunum og hressum vinum þeirra, gisti þar. Tók svo fyrstu lest til baka um morgunin frekar ósofin og beint í vinnunna. Ég sofnaði við yfirsetudömu borðið. Brúðhjónin fögru voru Sigrún og Jeanbatista (ég er ekki alveg viss hvernig það er skrifað) en falleg voru þau og framtíðin björt. Það eru þau hin sömu sem ég passaði kisa fyrir um daginn.

Nú er ég flutt. Ég var að flytja mig í dag. Rachel og Emma skutu yfir mig þaki á meðan ég beið eftir íbúðinni minni. Dagurinn í gær fór í þynnku hjá þeim, dagurinn í dag að flytja og koma mér fyrir. Nú er hann að kvöldi komin og allar teikningarnar komnar uppá vegg. Fötin inní skáp, teiknidótið og tölvurnar á skrifborðið og snyrtidótið uppí hillu. Sísí kisa er búin að taka mig í sátt og fylgdist spennt með þegar ég tók uppúr töskunum. Hún hvæsti á ferðatöskuna mína þegar hún var komin inní skápinn sem er undir súð. Henni fanst það ekki sniðugt því hún er vön að príla inní þessum skáp. Ég bjó til leið handa henni til að príla framm hjá og þá gat hún rannsakað allt og lá svo malandi á teppinu hjá mér bröndótt og fríð.

AAhhh gott að vera komin í eigið speis.

Á morgun held ég matarboð.

Afmælis matarboð

Forréttur: Parma og ostar. Ætiþistlar og sósa. Prosecco með.

Prima platte: Spagetti með piparávöxtum, hvítlauk og rækju. Hvítvín.

Secconta platte: Einhverskonar steik. Lamb sennilega Fer eftir því hvað er fallegast á markaðinum á morgun. Rauðvín með.

Eftirréttur: Eitthvað spennandi sem Rakel og Emma koma með. Limonchella og kaffi með.

Secconta eftirréttur: Ostar og rauðvín.

Viðstaddir: Sigrún og J.B., Rachel og Emma, Lindsey og ég. (sakna sumra)

Gaman. G.

2007-09-29T01:52:00.000-07:00

Elsku Daphne,
í morgun þurfti ég að fara á gondóla yfir canalinn til að sækja mér spariföt og kápu. Það er community þjónusta hér til að komast yfir að maður getur tekið gondóla sem kostar 50 cent. Það eru bara tvær brýr yfir Canale Grande svo þetta er afar þægilegt. Þetta mun ég þurfa að gera á hverjum deigi eftir að ég flyt sem verður á mánudaginn en það er nú ekki það sem ég ætlaði að seigja þér kæra vinkona. Hver heldur þú að hafi verið með mér gondólanum? Ekki sem ræðari heldur óbreyttur farþegi einsog ég og þú. GONDÓLARÆÐARINN OKKAR MÖMMU ÞINNAR. Sá hinn sami sem gaf okkur syfilis þegar hann tróð tungu sinni ofan í kok okkar undir brúnni hjá húsinu hans Cassanova. Ég þekkti hann strax, röddina djúpu og nærveruna sterku. Ég gat hvorki hreyft legg né lið, ekki gat ég andað og alls ekki litið upp af ótta við að hann mundi þekkja mig. Ekki nóg með það. Það eru staurar sem maður þarf að varast þegar gondólinn leggur úr vör, það er ekki gott að hafa fingurna útfyrir þar sem maður situr á bríkinni á hliðinni á bátnum og einsgott að sitja tiltölulega beinn í baki. Gondolíerinn okkar mömmu þinnar snerti öxl mína og sagði uppá ítalskan máta, "Varaðu þig stúlka mín að rekast ekki í staurinn." Hjarta mitt missti slag. Slík er æfintýraborgin Feneyjar.
Í kvöld fer ég uppá meginlandið í brúðkaupsveislu í mínu fínasta pússi í feneyskri villu.
Salve.

2007-09-27T03:56:00.000-07:00

Í nótt dreymdi mig að ég væri alveg hvíthærð.

2007-09-27T02:04:00.000-07:00

Ég berst við nátturuöflin á morgnanna vopnuð strásóp og moppu en Í gær eignaðist ég leynivopn. Vaðstígvél. Glansandi svört vaðstígvél.
Það eru flóð, rigningar og vindar að sunnan sem halda vatninu inní lóninu svo flóðið fær ekki að fjara út.
Ég er öllu viðbúin og ver verkin hans Steingríms til síðasta blóðdropa. Í gær var ég köld og vot þegar ég loksins opnaði pavilionið klukkan tólf í stað tíu og fór þessvegna í stívélaleiðangur eftir vinnu. Nú er ég harðánægð með mig. Ég er sigurvergari og mokaði vatni með dash af brussugangi í morgun bara afþví það var svo gaman að vera í vaðstígvélum. ég er samt ekki frá því að hálsbólgan hafi aðeins tekið sig upp.

Það er ekki gott að verða votur í fæturnar því þá geta littlir vatnakakkalakkar verpt undir húðina á táslunum. Þeir eru littlir og brúnir einsog litlar margfætlur og feneyingar eru alvanir því að littlar beibí brúnar pöddur skríði undan tánöglunum á þeim þegar þeir eru í baði.

croché bambino kalla þeir þá og kippa sér ekkert upp við þetta.

Í nóvember verður svokölluð Aqua alta, sem er háflóð í Feneyjum þar sem allir annaðhvort vaða um göturnar á vaðstígvélum eða ganga á plönkum sem vegagerðin leggur fyrir fætur þeirra einsog hún saltar á vegum íslands. Æsilega spennandi.

Bráðum á ég afmæli. Þá verður partý í nýju íbúðinni minni. Ég held partý 2. okt að þýskum sið. Þið eruð öll velkomin lesendur góðir ef þið fáið flugmiða í tíma. Þið meigið gista hjá mér. Öll.
G.

2007-09-23T07:14:00.000-07:00

Á laugardaginn er mér boðið í brúkaup. Ekki mitt því miður en annara manna. Obbulítið feimin að fara ein í það. Ég er búin að skipuleggja bátsferð í okt þegar maximus kemur. gaman. g.

2007-09-23T03:37:00.001-07:00

Ég er með æði fyrir appelsínum

2007-09-23T03:09:00.000-07:00

Ég er kanski búin að vera manísk í baráttunni við moskítódruslurnar. Sumir mundu seigja obsessif, geðveik jafnvel. En ég er ósammála því. Makalaus kvikindi.

Það styttist í að ég flytji. Ég mun nota morgundaginn í að pakka, ég á að skila íbúðinni af mér á þriðjudaginn. Ég þarf að dekka þrjá daga og mun flytja inn hjá Rachel og Emmu og vera eldabuskan þeirra í þrjá daga, svo má ég flytja inn í húsið mitt 28uda og íbúðina sjálfa 1sta okt.. Ég hlakka til að flytja.

Ég er aftur tekin við að sunda pavilionin, eitt á dag kemur skapinu í lag. í gær skoðaði ég Ukraínu. Very good og mjög áhugavert að koma inní höllina sem geymir listina, ekki síður áhugavert en listin sjálf. Það er oft þannig. Bienalin gefur manni tækifæri til að fara inní byggingar sem maður mundi annars aldrei fá að sjá og sumar þeirra eru ótrúlegar. Skoðaði Írland og Norður-írland. Gerard Byrne er fyrir Írland með fín verk, eitt frábært "Two Months, three weeks and two days ago". Willie Dorherty er fyrir N-írland. Verkið hans er svolítið skylt Steingríms verki. Þeir eru báðir að fjalla um minni að heiman. Dorherthy fjallar um drauga, ekki beinlínis framliðna heldur meira pain í jarðveginum og áru landsins eftir alla conflictana. Fallegt verk.

Sjálf er ég byrjuð á nýrri seríu af videoum og ljósmyndum og er búin að salta hestaverkið í bili. Mig vantar almennilegan diktafón því ég þarf að taka upp raddir Írsku stúlknanna fyrir þetta. Chloe er búin að samþykkja að lesa yfir hestaverkið, eftir töluverðar fortölur, en það er aldrei að vita hvenær það verður. Ég hugsa að ég þurfi að fara til írlands.
Írskur hreimur og talandi er ótrúlega fagur og stúlkurnar eru með fallegar raddir. Sagan um Sú mjakast.

Ég er með einkaprójekt í viku til að skemta sjálfri mér. "Hlýða impulsum" heitir það og gengur útá að hlýða öllum impúlsum sem ég fæ og láta ekki feimni eða venjur aftra mér. Hingað til hefur þetta kynnt mig fyrir Joselín sem ég gaf mig á tal við og endaði með að eyða deginum með. Hún er að skipuleggja Singapore Bienalinn svo þarna var impúlsið mitt á réttri leið. Að öðruleiti hefur þetta aðallega leitt mig í gildrur snyrtivöru-, nærfata- og fatabúða og aukinheldur laðað að mér furðufugla sem ég er svolítið þreytt á en gefst ekki upp þó á móti blási. Ég er að vona að mér takist að impulsa mér á einkabát sem er ekki svo ólíklegt hér í borg. Kanski er ég að verða skrítin af því að vera hérna.

Sko hvað hún er sæt og feimin.

Ruchama fékk peninga verðlaun fyrir frammúrskarandi skúlptúra og ætlar að heimsækja mig til að halda uppá það í nov. Mergjað. Mér finnst best að hún hafi unnið því hún kemur þá til míííín.

Ég er þunn. Í gær borðaði ég bestu og stærstu túnfisk steik í víðri veröld. Úff hvað hún var mikil paradís. Skolaði henni niður með dásamlegu víni eftir ótrúlega osta og pulsur og skinkur í forrétt. Impúlsið mitt sagði mér að setjast við píanóið og syngja eftir matinn en ég óhlýðnaðist því ég var ekki nógu full. Eða öllu heldur krakkarnir sem ég var með voru ekki nógu fullir. Það er beinlínsi ætlast til þess af mér að skaffa tónlist á þessum stað og ennþá komið fram við mig einsog rokkstjörnu jafnvel þó ljóni sé farin og ég hafi aldrei verið neitt annað en grúppían hans.

3. okt ætla ég að hætta að reykja en nú ætla ég að fá mér síkarettu.

g.h.

2007-09-20T08:45:00.001-07:00

Moskító Pistill II
Hvernig best er að bregðast við þegar maður er bitin af pestinni smáu.

Moskító flugur stinga menn og dýr og troða svo löngum rana undir húðina og sjúga blóð. Þær eru með deyfiefni til að stunda þetta óáreittar og þær geta stungið rana sínum ansi langt undir húðina og tekið sér góðan tíma í þetta dund sitt. Ég hef heyrt að ef maður strekkir húðina í kringum þær þegar þær bíta geti þær ekki losað sig og geta heldur ekki hætt að sjúga svo þær sjúga sig til dauða og springa á endanum á húð manns þannig að blóðið splatterast úr. Ég hef sjálf ekki geð í mér til að prufa þetta en hef áræðanlegar heimildir frá fyrstu hendi. Það er munnvatnið úr þeim sem veldur ofnæmisviðbrögðum svo bitin verða bólgin og kláði sækir í þau. Ýmis krem og ... (meira seinna ég er komin með uppí kok)

2007-09-20T07:54:00.001-07:00

Moskító Pistill I.

Góð ráð við moskítóflugum.
Hér á eftir fara nokkur góð ráð í hinni endalausu styrjöld milli manna og flugna. Ég er staðfastur dáti í stríði þessu og hef víðtæka reynslu sem ég deili glöð með ykkur lesendur mínir tryggir og kærir.

Moskító flugur geta þefað mann uppi úr töluverðri fjarlægð, allt að fimm kílómetrum, sérstaklega eru þær sensitífar fyrir andadrætti sem við öndum frá okkur og velja sér jafnan einstaklinga útfrá honum. Þær eru hrifnari af sumum en öðrum, oftast hrifnastar af konum og kvenlegum mönnum af einhverjum ástæðum. Það eru einungis kvenflugurnar sem þurfa blóð í mataræði sitt til að geta verpt. Karlflugur lifa á blómadjús. Þær eru aktífastar í ljósaskiptum og á nóttunni og þá þarf að gera varúðarráðstafanir.

Hvítir flekar þegar bitið er nýtt.

#1 Viðbrögð við bitum.
Það er mjög misjaft hvernig fólk bregst við bitum, sumir finna varla fyrir þeim á meðan aðrir, einsog ég, fæ viðbjóðsleg viðbröð. Fyrst eftir að ég er bitin ver ég vör við lítinn hvítan fleka sem mig klæjar í, eftur uþb tuttugu tíma virðist það hafa jafnað sig en þá, ca 10 tímum eftir það, breytist bitið í harðan bólginn risafleka með óbærilegum kláða, hita og púlsi í. Ef ég passa að klóra mér ekki, og til þess þarf að breyta hörku, getur þessi horfið á uþb 3 dögum en ef ég klóra mér, sem ég geri oftast í svefni, sit ég uppi með risabit í fimm til sjö daga og enda með marglitan marblett. Það er raunar misjafnt hve flekinn og marbletturinn er stór, það virðist fara eftir fitulagi húðarinnar. Ef ég er bitin í læri eða upphandlegg er flekinn stór, en ef ég er bitin á kjúku eða ristina er bitið lítið en gífurlegur þrýstingur í því. Stundum hef ég fengið blöðrur, einusinni mjög stóra og vökvafyllta. Af þessu má sjá að það borgar sig að vera varkár og vakandi og gera vandlegar varúðarráðstafanir til að koma í veg fyrir bit. Það breytir því ekki að ég er oft bitin því flugurnar eru tilbúnar að leggja ýmislegt á sig til að fá bita af mér. Þær elska mig. Næsti pistill fjallar um hvernig best er að gera að bitum með ýmsum ráðum en hér verður fjallað um leiðir til að koma í veg fyrir bit.

#2. Fælandi efni til að bera á skinn.
Það er mikið úrval af efnum til að bera- og spreyja á skinn til að koma í veg fyrir bit. Efni sem maður ber á skinn er gert til að rugla þær þegar þær eru búnar að súmma inná mann. Þau eru afar misjöfn að gæðum og virkni. Jurtin Sitronella er náttúrleg lausn, en hefur stutta og veika virkni en þó einhverja. Camphora, menthol og eucalyptus sem finnast meðal annars í mörgum kínverskum smyrslum einsog t.a.m. Tigerbalm eru einnig áhrifarík en einungis í u.þ.b. 20 mínótur. Séu þessar vörur bornar títt á virka þær ágætlega. Sprey og smyrsl sem innihalda DEET eru áhrifaríkust, en líka í sumutilfellum óholl og oft óaðlaðandi fyrir okkur, lygta illa og bragðast hryllilega. En virkin af þeim er langvarandi og ágætlega effektíf, allt að sex klukkustundir. Þó eru allar þessar vörur tiltölulega óstabílar í virkni og ekki nægjanlegar einar og sér til að koma í veg fyrir bit. Það er gott að spreyja líka á fötin sín því þær fara létt með að bíta í gegnum suman fatnað. Það eru líka til armbönd sem eiga að virka fyrir allann líkamann, ég fjárfesti i einu slíku í gær, það kostaði 9 evrur og á að virka í 6 daga. Ég prufaði að sofa með það í nótt, gerði engar aðrar ráðstafanir og vaknaði með einungis eitt bit jafnvel þó að það væri fluga í herberginu svo það virðist virka ágætlega. Ef það er fluga í herberginu og ég geri engar ráðstafannir vakna ég yfirleitt með uþb fimm til tíu bit svo þetta verður að teljast nokkuð góð virkni.

#3. Fælandi efni innanhúss sem utan.
Plantan Sítrónella í gluggum er sögð koma í veg fyrir að moskító flugur leiti inn til mans. Það er ekki mín reynsla, Þær fljúga einfaldlega framhjá. Net eru góð lausn en þarf að vera vel gert. Ef það er fluga í svefnherberginu hjá manni er nokkuð víst að maður vaknar með eitt eða fleiri bit daginn eftir. Í mínu tilfelli er alltaf fluga inni hjá mér því þær elska mig, svo ég tek mörg og flókin skref til að halda þeim frá. Það eru til kerti sem innihalda Sitronellu, en mér hefur ekki fundist virkni þeirra til að hrópa húrra fyrir. Ef ég ælta að vera virkilega 100% viss um að vera moskító frí í svefnherberginu mínu yfir nótt eitra ég herbergið (Ég er reyndar hætt því núna því það er flókið og verulega óhollt) og sit svo "Vapo" eða "Frog", spírallaga reykelsi, sem þær hata, útí glugga til að geta haft hann opinn. Ég passa að hafa ekki ljós inni í herberginu eftir að ég hef opnað gluggann. Það er lykilatriði. Þær laðast að ljósi svo ég hef logandi ljós, helst flúor ljós í eldhúsinu yfir nótt til að reyna að tæla þær frá svefnherberginu.
Ef maður vill ekki eitra svefnherbergið sitt og það er fluga inn hjá manni er gott að liggja alveg kjurr og þykjast sofa og vera með lítið ljós, bara eitt í öllu herberginu við rúmið, þær sækja í ljós. Maður þarf að liggja alveg kjurr sem svæfi maður, því þær skynja hjartslátt og koma ekki á stjá fyrr enn þær finna að það hefur hægst á honum. Svo koma þær og setjast þar sem ljósið skín og þá getur maður drepið þær. Þetta getur tekið tíma en er þess virði til að vakna ekki með bit. Sérstaklega fyrir fólk sem bregst illa við bitum einsog mig.
Ef maður er með matarboð úti á verönd eða við opna glugga er gott að setja áðurnefnd spíralreykelsi undir borðið til viðbótar við sítrónellu kerti og fælandi áburði á húð til að koma í veg fyrir bit á fótleggjum.

Hér lýkur þessari samantekt. Í næsta pisli mun ég fjalla um hvernig best er að eiga við bit, því ekki verður hjá því komist að vera bitin sama hvaða ráðstafannir maður tekur. Ef einhver hefur einverju við þetta að bæta eru öll ráð vel þegin.

Hermaður heilsar,
Gunnhildur

2007-09-19T05:16:00.000-07:00

Þislar

eru einsog blóm. Maður sýður þá í tuttugumínútur eða hálftíma og lætur þá svo liggja í soðinu í aðrar tuttugu mínútur. Maður býr til sósu úr jógúrti og sítrónu, kanski sinnebbi og olíu, salti og einhverju kryddi eða bara hverju sem er. Ótrúlega góður matur og gaman að borða hann. Maður borðar hvert krónblaðið á fætur öðru, dýfir því í sósuna og lætur það renna eftir tönnunum þannig að mjúkt kjötið verður eftir í gómnum. Svona borðar maður sig inn að þistilhjartanu sem er mjúkt og gott. Ég finn þegar ég borða þetta að mér líður vel á eftir, að þetta er gott fyrir mig. Einhvernveginn sérstaklega fyrir húðina. Matur guðanna.

Úff hvað matur er annars ótrúlega góður hér. Var ég búin að minnast á það? Það er dýrindis fisk- og grænmetismarkaður beint á móti vinnunni minni. Allt hráefni er svo gott og fullkomið og ríkt að allur matur verður guðdómlegur. En það er bara handfylli af veitingastöðum sem eru virkilega góðir. Ég þekki bara þrjá. Restin er hryllilegar gildrur.

2007-09-19T03:39:00.000-07:00

Ég vil engan dæma og allir meiga hafa beyglur sínar, vankanta og dinti fyrir mér. Það er bara betra og fjölbreytilegra. En í dag er ég lasin með hálsbólgu eftir skordýra- og rottueitrið, varnirnar liggja greinilega niðri og það sópast að mér ótrúlegir furðufuglar sem ég losna aldrei við sökum þess hve opin og mikil yndælisstúlka ég er. Viðbrögðin við því að svara játandi þegar maður er spurður hvort maður sé frá íslandi geta verið hreint út bizarre. Allt frá hlátursrokum uppí einhverskonar grindarglampa. Við erum svo sjaldgæf eintök að fólk fær impúls til að taka mann og geyma mann í glerkrukku einsog safngrip. Ég sé það stundum í augunum á því. Ég er búin að fá nokkra furðufugla í dag, tvo sem vert er að minnast á, þar sem ég sat með hálsbólguna mína upptekin við að leggja kapal í tölvunni. Annar var óðamála, heilsaði mér, spurði hvaðan ég væri muldrandi og feiminn snyrtilegur eldri maður með flöktandi en ákaft augnarráð. Hann brast svo á, sleppti sér algerlega, talaði um fíla með rúnir ristar í blóði í fætur sína úr helvíti Dante í litlu þorpi einhversaðar á ítalíu. Listræn tengsl víkinga og rómverja ef ég skildi hann rétt (skil samt ekki hvernig fíllinn passar inní jöfnuna). Hann sýndi mér greinar og teiknaðar myndir máli sínu til sönnunar, fyllti littla yfirsetudömuborðið mitt af pappírsdóti og í orðflauminum tókst honum að stauta uppúrsér hvort hann mætti fá hár úr höfði mínu, hann safni nenfnilega sömplum úr sjaldgæfu fólki. Eftir að hann sannfærði mig um að hann væri hvorki raðmorðingi, sturlaður vísindamaður né pervert heldur bara svolítið brjálaður arkítekt með side projekt að sampla fólk sem hann hittir gaf ég honum hár og kvittaði fyrir því. Ég skil vel að fólki þyki áhugavert að hitta einn af 300.000 blah blah blah ef það er þannig þenkjandi á annað borð. En stundum keyrir um þverbak. Á meðan flaumurinn rann úr arkítektinum kom annar maður inn og spurði á einhverskonar íslensku "Ertu íslensk?" Ég svara játandi. Maðurinn brotnaði þá saman í raunvörulegt hysterískt hláturskast og hröklaðist út. Það var raunar ágætt, þá horfðumst við arkítektinn í augu og mín augu sögðu "sjáðu hvað ég þarf að díla við" og hans augu sögðu "ég samhryggist og ég mun ekki trufla þig framar" svo fór hann. Furðufuglarnir núlluðu hvorn annan út.

2007-09-18T13:37:00.000-07:00

Mér er sama þó moskítóflugur og rottur éti mig upp til agna. Það er rottuskítur í stigaganginum. Húsið mitt er götótt, áðan heyrði ég hljóð inní veggnum.

Einhver sagði mér sögu af manni í fyrradag sem rumskaði tvisvar yfir nótt við að honum klæjaði í tánna. Svo þegar hann vaknaði var búið að naga hana af. Rottur eru einsog moskítóflugur með deyfiefni svo maður sé ekki að trufla þær þegar þær eru að narta þetta í mann.

Um daginn, nánar tiltekið fyrir viku átti ég enga ósk heitari (fyrir utan world peace og engar fleiri hungursneyðir) en að vera moskítóbita frí sérstaklega á fótleggjunum. Ég er með alskyns warfare, baneitrað sprey-eitur með appelsínugulri mynd af dánum fiski og dánu tré aftan á. Reykelsi sem fæla og úðasmyrsl sem fælir af húð. Þetta dugði allt ágætlega og þessi ósk mín rættist.

Þetta er heljarinnar operation, fyrst spreyja ég herbergið og loka í 20 mín, sest þá gjarnan inní eldhús og maka á mig fælandi smyrslum með vínglasi og sígarettu. Svo kveiki ég á spírallaga baneitruðu reykelsi sem ég stilli útí glugga og set lofkælinguna á. Bíð í aðrar 20 mín bursta tennur og snurfusa mig fyrir svefninn.

Ég held ég sé orðin lasin af þessu. Ég er með hálsbólgu.

Núna er mér sama. Ég er hætt. Moskítóflugurnar sveima í kringum mig, ég er með nokkur bit og rotturnar bralla inní veggnum. Mér er sama um allt. Allir verða að borða.

Ég verð samt að seigja að ég vil helst ekki mæta rottu í ganginum, ég verð að vera sofandi þegar þær éta mig. Bara svo lengi sem ég þarf ekki að sjá þær, ég reyni að vera með læti þegar ég geng upp stigann heim. Ég opna útidyra hurðina uppá gátt, kíki inn, sé enga, bara skítinn úr þeim snyrtilega skitin meðfram veggjunum. Ég stappa niður fætinum og lem lyklunum mínum í veggina á leiðinni upp svo þær heyri í mér og forði sér. Ég get dílað við að sjá þær úti á götu á nóttunni og syndandi í síkjunum en ég mundi ekki meika að mæta þeim í stigaganginum.

Best ég fari snöggvast og setji bók yfir gatið í eldhúsgólfinu og þunga vatnsflösku ofaná. Þá borða þær katalókinn fyrir tvíæringinn í forrétt, skola honum niður með vatni og geta þá fengið tærnar á mér í eftirrétt ef moskítóflugurnar skilja eitthvað eftir.

Bon Appétit

2007-09-15T04:40:00.001-07:00

Gondolíerarnir

eru furðulegt fyrirbæri, þeir eru svo fallegir í einkennisbúiningi og eru til sölu einsog stúlkurnar á Oranienburgerstrasse. Þeir góla á mann og blikka, Gondola? Gondola? Góla þeir. I give you discount! Freistandi eru þeir. Í hittifyrra kostuðu þeir sextíu evrur. Nú kosta þeir hundrað. Þeir taka sér stöðu við götuhorn eða á brúm, standa í fallegum pósum og bjóða sig. Vinnandi menn, heillandi.

2007-09-15T04:37:00.000-07:00

Hann Unnar.
Hann Unnar er svo fallegur og góður, vitur og hæfileikaríkur. Ég held´ann sé aðalsborinn, týndur prins. Kanski er konungsríki einhverstaðar sem saknar prinsins síns. Kannski var hann settur í körfu einsog Móse þegar hann var lítið ungabarn með pelann sinn og settur á haf út af einhverjum sinister ástæðum. Kanski er hans leitað og sárt saknað. Hann hefur þá rekið óvart á land á íslandi og gert gottúrissu. Kanski vantar engil á himnum, ætli Unnar hafi þá ekki meitt sig í hausinn sinn þegar hann féll af himnum ofan. Það hefur verið stjörnuhrap í lagi.
Unnar við dýrkum þig.
(Tignum jörðina sem þú gengur á)

2007-09-13T01:59:00.000-07:00

Hér er landakort af veggnum sem vex. Ég bíð eftir teikningu frá Dafne og Chloe. Pabbi hefur verið magnaður teiknari þegar hann var tíu ára, ef ekki undrabarn. Nema dagsetningin sé röng á myndinni ´47 rétt eftir stríð. Þetta er mergjaður loftbardagi með nasistum og bandamönnum. Það er önnur mynd aftan á þessari af hermönnm liggjandi í skotgröfum. Hún er líka kyngimögnuð fyrir 10 ára dreng.

Nú er lítill kisi í pössun hjá mér. Aijaijaij! Hvað hann er sætur. Það er verið að leggja parket heima hjá honum svo hann má ekki verða skítugur og þvælast fyrir iðnaðarmönnunum. Hann er stressaður og mjálmar og vill fara heim. Hann reyndi að kíkja útum gluggan og labbaði lóðrétt upp vegginn og upp gardínurnar. Fimur fimleika kisi.

Bráðum hætti ég að reykja en nú ætla ég að fá mér síkarettu svo klára ég bréf.

2007-09-12T04:46:00.001-07:00

Mynd handa Chris og Mel því þau voru að gifta sig. Ætli ég gifti mig einhverntíma. Ég skil ekket í því að ég hafi ekki gifst þessum mönnum mínum. Næst þegar ég á kærasta ætla ég að giftast honum í kirkju og vera í kjól sem ég labba fram hjá á hverjum degi og andvarpa. Hann kostar 100.000 þúsund. Kanski ég taki mynd af honum... vááá kanski að ég máti hann og laumist til að taka mynd í mátunarklefanum... úúh spennandi verkefni.

Ég hef beðið nokkra káta krakka að senda mér teikningar í pósti til að umkringja mig í einverunni á Ítalíano.
Viðbrögðin eru mögnuð það rignir yfir mig ljósmyndum og teikningum og uppskrifuðum ljóðum hvaðanæfa úr heimi hér. Aðalega úr evrópu þó. Ég hengi upp á elhúsvegginn, þar er oggulítil ljósmynd í gömlum gullramma af mér og mömmu og pabba og brúðunni minni í bláum fötum. Ég var fimm ára. Teikning eftir Stínu, Matthías, Bryan, Ruchama, pabba (síðan hann var 10 ára frá ´47), ljósmyndir, samvinnu teikning Ása og Matthíasar og nótnablað frá Mummu með ásatrbréfi frá mér til doldils stráks aftan á. Laumu-ástar-nótnablað. Ég ætla að biðja mömmu að teikna svan handa mér þegar hún kemur. Ég veit að hún er klár að teikna svani. Hún gerir það stundum þegar hún er í símanum.

Uppskrift af Poched eggjum:
Hvítvínsedik.
Salt.
Egg.

Notið breiðan pott og setjið vatn í, setjið slurk af ediki og salt í pottin og látið koma upp að suðu þannig að littlar lofbólur komi en ekki svo mikilli suðu að bulli í.
brjótið eggið varlega ofan í vatnið. Þetta er trickí, það þarf að sleppa egginu ofurvarlega og láta það setjast á botninn í pottinum.
látið það vera í þrjár mínútur og passið að suðan sé ekki of mikil þannig að eggið leysist ekki í ræmur, en þó það mikil að það kokkist.
Þegar það er tilbúið er það einsog Amaba í laginu með mjúka rauðu.
Berið fram með ristuðu brauði og örlitlu salti, kaffibolla og kanski tómat ef vill.

Ég er með dellu fyrir eggjum. Borða þau Poched á morgnanna og horfi á teikningavegginn minn.

Einn vinur minn gerði einusinni ljósmyndaverk með fullt af eggjum niðri í fjöru. Hann keypti svona 20 eggjabakka og gróf holu fyrir eggin og sig. Hann var blankur og vildi ekki henda eggjunum þegar hann var búin að taka ljósmyndina svo hann át þau í hvert mál, eldaði eggin sín á ýmsan máta, sauð, bakaði, skramblaði og steikti. Hann endaði með því að gera einusinni risa ommelettu úr tíu eggjum þegar hann kom heim af barnum og át hana alla. Hann overdosaði á eggjum og hefur ekki getað borðað þau síðan. Hann gaf mér þrjá eggjabakka og þá æfði ég mig að gera poched eggs. Ég var mjög klaufsk við það til að byrja með og gott ef það fór ekki heill eggjabakki í súginn en nú er ég búin að mastera það.
Þetta var fyrir fjórum árum í Amsterdam.

Þessi náungi er alveg stórmerkilegur varðandi mat. Einusinni vorum við í Antverpen á einhverju opnannaröllti og þá át hann heilan stóran konfektkassa og varð veikur af því. Belgar voru þá heimsmeistarar í konfekt gerð og Nauhaus verðlauna konfektið var það sem hann át einsog poppkorn. Einusinni vorum við í Barcelona og keyptum í matinn. Þá kom i ljós að hann er veikur fyrir jógúrti. Hann keypti eina dós af hverri tegund (þær voru þó nokkrar) og gerði svo vandlega úttekt við morgunverðarborðið. Ég hef aldrei séð neinn svona spenntan yfir jógúrti.

Sjálf borðaði ég tvo bolla af heitu kakó í morgunmat og kex með pesto. Ég er þunn.

2007-09-11T04:32:00.000-07:00

Dear Chloe dove,
I wish you were still here with me. today I got in the mail a letter from Bryan and Ruchama addressed to the both of us. It contained two poems, a torn drawing, a small picture of someone in the 70´s recording smth or pretending to, one A5 print of you on a bus on our Venice trip four years ago, one of Bryan, looking like he is crying - wearing white, on san marco surrounded by pigeons one of which is sitting on his head, one of Ruchama with a written tattoo on her arm and and one of me doing dishes in Vrolickstraat. also the invite to Ruchama´s show and an article in the Amsterdam Weekly of particular interest to you because it was on anatomy in art and anatomy in science.

a river dry
a boy who cries
for jars of oil
and ice cream pies

a widow´s cake
and tailor´s thread
a raven black
who brings me bread

I think Bryan rather than Ruchama wrote them, although I don't know. They are carefully written on each side of a page torn out of a sketch book. they will most definitely go on my wall in front of my desk.

Are you still in Italy, are the wheels back on the journey, is everything chaotic?
plz bring your family to me, I shall cook them meals and make them coffee.
when you send me your drawing would you plz send it to my new address.

I found a natural beach with no tourists and no facilities only dunes and the ocean and the odd jogger and sunbather
we, Rachel, Emma, Lindsay and I went there yesterday. It was lovely, just us and the ocean. I thought of you and it made me laugh actually, because I don't think you would have liked it very much for some reason.

love
gunnhildur

2007-09-09T04:27:00.000-07:00

Sór með sjáfri mér að andskotast ekkert útí kúltúr í þessum skrifum, ekki útí Ísland, hvorki stóriðju, fjölmiðla, listheim né peningadýrkun, skammsýni og innantómt gildismat heillar þjóðar. Ég ætla að standa við það. Ég elska ísland. Það er pínu erfitt núna því ég var að hugsa um doldið ... sem ég las.. í samhengi við doldið fólk sem ég þekki... en ok. Í staðinn bendi ég á The Grandmother eftir David okkar Lynch, á þessari síðu var til skamms tíma að finna Faust frá 1926. Stórkostlega mynd. en hún er farin út af listanum sem er síbreytilegur. Síðan heitir joox.net og er stundum spennandi.

Nesti í vinnunni: Tvö oggulítil rúnstykki með bresolaskinku, osti og salati. Í gær keypti ég kristalla til að hengja í gluggann minn í nýju íbúðinni einsog mamma gerir. Mamma er eins og Pollíanna og ég ætla líka að vera þannig. Mamma er dásamleg og ég hlakka til að sjá hana eftir að hún gerðist Asíufari. Þegar mamma og Matthías koma til Feneyja ætla ég með þau á Vivaldi tónleika í höll. Úh hvað ég hlakka til að fá Matthías. Mig verkjar af tilhlökkun.

Með nestinu mínu spara ég tíma og borða það áður en Alexo leysir mig af og þeysist svo í skála. Í dag ætla ég að skoða Storm ef ég finn hann og villist ekki bara um. Það verður önnur tilraun mín.

Ég er ekkert búin að skoða tvíæringinn, ég er búin að sjá Singapor og Mexico og það er allt. Ég er búin að fá starfsmannapassann minn en einu dagana sem ég á frí er á mánudögum og þá er allt lokað. Þetta gengur ekki, ég bara verð að taka mér löng hádegishlé og fara og skoða þetta. Ég er spennt að sjá Sophe Call og Koreu hef líka heyrt góða hluti um Kanada.
Eftirleiðis mun ég eyða minni tíma í að borða í hádeginu en leggja þess meiri áherslu á að sjá amk eitt pavilion hér í nágreninu á dag. Nú er ekkert sem heitir. Ég sá sjónvarps viðtal við listamann í Singapore skálanum og skrifaði niður eina setningu. "I dont know, therefore I work. I dont like working on smth I know, -then it becomes an illustration" Da Wu Tang. Hann er eldri maður og verkin hans eru viðkvæm, ég var ekkert yfir mig hrifin af þeim en ég var hrifin af þessari setningu.

Feneyingar dýrka ljón, það var ljón í gullbúri á Markúsartogi í gamla daga sem allir elskuðu. Ljónið dó úr gulleitrun því það sleikti rimlana sína allan daginn. Síðan þá er bannað að hafa ljón í búrum. Þeir lærðu af þessu. Sumir læra aldrei þó þeir séu alveg að deyja úr gulleitrun.

Ef Dafnedís kemur ætla ég að hafa hana nakta í gullbúri og láta hana sleikja rimlana. Hún er svo falleg, hún mun fella demantstár sem ég ætla að tína á kvöldin og klæðast röndóttu gondóla peysunni minni við verknaðinn sem við keyptum saman þegar við vorum hér síðast í afmælisferð. Gondolerarnir geta skoðað hana sér til yndisauka í kaffipásunni sinni.

Ljóni kemur ekki á morgun heldur hinn. Hann verður ekki í gullbúri en nakin verðum við.

Það er skylda mín að deita amk einn Gondolíera á meðan ég er hér. Ég lít á það sem verkefni hvort sem ljóna líkar betur eða verr.

Þetta blogg er hryllileg tímasuga. Ég hef ekkert unnið í sögunni minni og heldur ekkert í vídeoinu sem ég er búin að vera að klippa í hundrað ár og skil ekki lengur um hvað það átti að vera. Listin er lítil og lífið er stórt. Klukkan er strax orðin eitt. Bráðum hætti ég að reykja en nú ætla ég að fá mér sígarettu.

Í morgun vakti lúðrasveit mig.

2007-09-08T03:31:00.000-07:00

House Hunting í Feyneyjum.

Ég bý núna í fallegri íbúð akkúrat á milli Rialto og San Marco og þegar ég geng í vinnuna þarf ég að skjóta mér einsog skugginn á milli túristanna sem lötra sér af risastórum skemtiferðaskipum á morgnanna og lötrast um bæinn einsog her af villtum lötrum sem er stratigitly staðsettur til að tefja og pirra mig áður en ég er búin að drekka kaffibollann minn. Þetta finst þeim góð staðsetning. Ég ákvað að reyna að flytja því þessi staðsetning er aukinheldur skítdýr. Reyndar ekkert svo dýr, miðað við staðsetningu og lúxus, en of dýr fyrir littlu mig 1100 evrur á mánuði.
Svo ég fór að leita.
Ég hringd 20 símtöl.
Skoðaði á endanum 3 íbúðir.
Tók eina þeirra.
Þetta tók mig einn dag.
Ég komst eftir óprúttnum leiðum yfir lista frá Peggy Guggenheim og verðin á íbúðunum sem hennar fólk hefur fundið er skikkanlegt, við gætum jafnvel kallað þau eðlileg.
Ég var búin að ákveða að reyna að vera í háskólahverfinu eða gyðingahverfinu, það eru hverfi sem geta talist eðlileg í þessari annars við-fyrstu-sýn "óeðlilegu" borg.

Alora, það var mjög áhugavert að fá að fara inná feneysk heimili til að skoða.

#1 Risíbúð hjá Santa Maria Gloria De Frare. Ég labbaði inn og vissi að þarna mundi ég búa. Mig langar að flytja strax inn. Ótrúlega sætt opið ris með þaktoppalandslags útsýni í allar áttir. Landlordarnir hjón, hann frá París og hún feneysk, með tvö börn og kött. Þau búa hálfan mánuð í París og hálfan í Feneyjum. Ég á að hugsa um kisu sem heitir Sísí á meðan þau eru í burtu. 650 evrur á mánuði og tíu auka fyrir nótt ef ég fæ gesti. Íbúðin er sæt, með pínulítið en velnothæft eldhús og opið rými. Lítil skrifstofa með fallegu útsýni, þráðlaust internnet, einhverskonar stofa með japönskum futon sem hægt er að breyta í rúm og opið svefnrými. Risastór fallegur gamall fataskápur, hillur, skrifborð og borðstofuborð. Fullkomið. Ég tilkynni að ég borgi umsvifalaust tryggingargjaldið á morgun og bið þau að senda mér bankauppl svo ég geti borgað leiguna fyrir fram. Við fáum okkur salat og vínglas, spjöllum um kvikmyndahátíðina, bienalinn, listir og ferðalög og ég klappa kisu sem er lítil læða, mjálmar mikið. Minnir mig á kisuna hans pabba. Þau eru bæði listamenn og virka yndæl, ferðast mikið, hún á börnin tvö 10 og 13 ára. Ég spyr hvort ég meigi koma aftur á morgun og taka myndir fyrir son minn um leið og ég borga trygginguna og það er auðsótt.

Sakar ekki að skoða meira.

#2 Garðhýsi í Hallargarði við Barrabas síkið, átti að kosta 500 kall á mánuði sem er mjög ódýrt svo mér fannst það heillandi þrátt fyrir að í lýsingunni stæði rauðu letri "Taka þetta útaf listanum - þetta er of funky - Garðhýsi í mjög fallegum hallargarði en landlordin sérvitur og erviður og Luca rakst á risasproðdreka á eldhúsgólfinu." Ég fann pallacioið og dinglaði uppá. Á móti mér tekur stór hranaleg rauðhærð kona í einhverksonar Batik kufli og stór svartur vinalegur hundur. Hún býr ein í höllinni umkringd þungum mublum fallegum munum, að því er virðist allstaðar úr heiminum, veggirnir eru þaktir málverkum og teppaverkum. Hún er með þýskan hreim svo ég sé mér leik á borði "Wir können auch Deutch sprechen" Hún mýkist öll upp, Hún er frá Asturríki, ekkja, málari búin að búa í Feneyjum hálfa æfi sína. Hundarnir hennar eru nýdánir en þessum hundi var bjargað úr dópbæli og hún var beðin um að veita honum skjól. Hann er góður hundur. Við spjöllum mikið á meðan ég klappa hundinum og tala íslensku við hann sem konan verður alveg stórhrifin af svo ég er algerlega búin að koma mér í mjúkinn hjá henni. Líka með því að horfa stóreyg í kringum mig og skoða allt vel og spurja úti munina hennar. Mig langar að sjá málverkin hennar en hún getur ekki sýnt mér þau núna. Hún sýnir mér garðhýsin, Garðurinn er gjörsamlega dásamlegur og garðhýsin ágæt. Þetta væri paradís að búa í í viku, jafnvel tvær en ekki í þrjá mánuði. Það gengur ekki upp. Ég seigist muni hugsa málið og vera í sambandi vitandi að ég mun ekki taka garðhýsið en sitja mig hinsvegar í samband aftur til að sjá málverkin og til þess að kanski ef gestir koma til mín fá að setja þá í garðhýsin, Þetta er uþb fimm mínótna gangur frá íbúðinni sem ég er farin að kalla mína.

#3 Barbí-hús og Barbí-landlord á San Toma. Á móti mér tekur þvegnmjó, ótrúlega hrukkótt en strekt, verulega sólbrún, -með húð einsog leðurtaska- kona í háum hælum með aflitað hár og reykingarrödd klædd í töff föt með pallíettum og talar stöðugt. Blandar saman ítölsku og ensku, talar lélega ensku en íbúðin er á svo gjörsamlega frábærum stað að ég verð að kíkja. Hún á að kosta 950 kall á mánuði sem er aðeins of dýrt svo það er einsgott að hún sé frábær. Hún er ótrúlega viðbjóðsleg, plasthúðuð. Ég geng inn, virði fyrir mér og bakka út. En það var þess virði til að fá að hitta þessa konu, sjá göngulagið hennar og krumaða brjósaskoruna á milli gerfibrjóstanna, hlusta á röddina og hljóðið í hælunum hennar háu og finna ilmvatnslygtina. Ímynda mér ástarævintýrin hennar og hvað gleður hana, skartgripir og skjall, hvað hryggir hana, hvort hún á börn, hvernig móðir hún er, hvernig hún er á svipin þegar hún fær fullnægingu. Hún gæti verið fertug en hún gæti líka verið sjötug. Ef ég væri stákur mundi ég láta mig dreyma um hana. Hún er spennandi.

Um nóttina dreymdi mig Sísí og Apa að leika sér saman og ríða. Api bítur í hnakkann á Sísí og hún malar og mjálmar. Þetta er hjónaband. Mér á eftir að líða vel í þessari íbúð og ég flyt inn um mánaðarmótin.

Þegar ég seigi Feneyingum frá því að ég hafi fundið þessa íbúð, á þessari staðsetningu og fyrir þetta verð detta þeir af stólunum sínum og signa sig. Ég hlýt að hafa verið alveg makalaust heppin.

ps. tannlæknirinn minn svarar mér ekki...

2007-09-07T14:10:00.000-07:00

Góðan dag Virðulegi Tannlæknir, ég heiti Gunnhildur og ég er stödd á Ítalíu í 3 mánuði. Þannig er mál með vexti að ég hef áhyggjur af endajaxli sem ég er með í munni mínum. Ég finn fyrir þrýstingi í honum og er stundum með verk uppí eyra, ekki alvarlegan verk, meira einsog þrýstingur uppí eyra td þegar ég tygg og þegar ég ligg á hægri hlið. Er þetta eitthvað sem ég ætti að hafa áhyggjur af? Ég er að vona að þetta versni ekki á meðan ég er hér á ítalíu því ég vil helst ekki þurfa að fara til tannlæknis hér.
Heldur þú að þetta sé eitthvað sem ég þarf að hafa áhyggjur af og eitthvað sem ég ætti að bregðast skjótt við eða eitthvað sem má bíða.
Kveðja, Gunnhildur

2007-09-07T06:34:00.001-07:00

Ég veit hvar ég verð þegar ég verð 70 ára. Ég verð á vaðstígvélum með hund á bóndabæ á suðurlandsundirlendi Íslands. Þar ætla ég að kaupa mér hús og rækta kartöflur og bjóða hestamönnum ókeypis sumarhaga með sérstaka áherslu á fylfullar merar. Sumarhagann ætla ég að hafa beint fyrir utan vinnustofugluggann minn og þegar ég lít dreymin uppúr vinnunni mun ég kannski sjá nýfætt folald taka fyrstu skrefin sín.
Húsið er stórt, ég er með ákveðið eyðibýli í huga og vinir mínir koma í langar heimsóknir og verða með vinnustofur hjá mér. Það verður nóg pláss fyrir barnabörninmín og litlar frænkur og litla frænda. Ég mun fá leyfi hjá yfirdýralækni til að flytja inn Hjaltlandseyjadverghesta fyrir þau. Þetta er eina leiðin fyrir mig til að flytja aftur til þessa brjálaða lands, íslands.

Guð blessi ykkur öll. Ég mun blogga á meðan ég dvelst hér í Feneyjum og kannski um ókomna tíð. Ég hef aldrei bloggað áður nema fyrir hönd Apa sem er bara með loppur og vill frekar liggja á lyklaborðinu ogmala í kór við viftuna því tölvan ofhitnar undan honum, heldur en að nota þær til skapandi starfa einsog þessi kisi. Það hafa margir ljáð honum Apa fingur m.a. dísa og Matthías.

Ég er semsé stödd í Feneyjum fögru þar sem gondolíerarnir góla þegar þeir beigja fyrir horn "aaOOooojjjjjjj" með kokinu í kór við mávana og gutlið í vatninu.

Ég kom hingað með lest frá Berlín í gegnum Munchen. Næturlestarferðin frá Berlín með þjóðverjum í kojuklefa var áhugaverð því þjóðverjar eru yfirdrifið óspéhræddir. Ég hafði gert mér rómantískar hugmyndir um þessa ferð, liggja í koju með stílabók og láta taktinn í lestinni lulla mér í svefn. En hrotur í feitum þjóðverjum héldu mér vakandi og ekkert fór í stílabókina því þjóðverjinn var ekki á því að leifa mér að hafa kveikt á lampa og ekki mátti ég heldur opna gluggann því pirruð þýsk kona sem hafði auk þess stolið koddanum mínum lokaði honum jafnharðan aftur. Það er ekki ráðlegt að raska svefnró þjóðverjans. Í morgunsárið vaknaði ég, teygði úr mér og leit upp, við mér blöstu innanverð læri á miðaldra stæðilegum karlmanni og útsýni upp eftir loðnum lærunum sem enduðu í klofi hulið svörtum nærbuxum. Guði sé lof fyrir þær. Maðurinn í efri kojunni var þá að príla sér niður, yfir mína mið-koju til að gera Mullers æfingarnar sínar.
Ég lét á engu bera og smeygði mér laumulega í pilsið mitt, sem ég hafði afklæðst til að koma í veg fyrir krumpur en svaf á sokkabuxum og hlýrabol, eins velklædd og velsæmiskennd mín leifði mér, í steikjandi heitum og loftlausum klefanum. Þegar pilsið var komið á prílaði ég mér niður og þvældist um lestina til að finna mér kaffibolla.

Ég skil ekkert í þessari óspéhræðslu og mér finnst hún leiðinleg. Ég vildi ekki láta þvinga þessi læri uppá mig og allra síst á fastandi maga. Hollendingurinn á þetta líka til. Það á að vera ægilega náttúrulegt og til marks um frjálsan huga að vera alltaf að sýna á sér hold en það er bara ekkert náttúrulegt og því síður frjálst við þetta. það er að mínu mati mikið náttúrulegra að viðhalda mystík og hylja nekt sína upp að skynsamlegu marki. Það er td yfirdrifið leiðinlegt að vera alltaf píndur til að sjá amk tíu typpi á öllum aldri ef maður liggur í sólbaði við stöðuvatn í Berlín og punga með. Einu sinni leit ég uppúr bókinni minni þar sem lá við vatn í sumar og það beinlíns dinglaði appelsínugulur rakaður pungur svona einn og hálfan metir frá
augunum á mér. Óþolandi og ósæmilegt að öllu leiti. Einhverskonar statement um hve frjálslegur maður er. Mér er illa við "freikörperkultur" og þrjóskast við að vera í bikinki þegar allir eru naktir í kringum mig.

Það gekk að lokum að fá kaffið og ég kom til baka í klefann minn til að finna þjóðverjana upptekna að færa farangurinn minn til í þeim tilgangi að breyta kojunum í sæti. Ég reyndi mitt besta til að hjálpa þeim. Ég, "klof-maðurinn" og konan hans stóðum í þessu og það endaði með því að ég rotaði næstum manninn því ég missti mið-kojuna, sú þjónar sem bak fyrir sætin á daginn, á hausinn á honum þar sem hann bograði yfir neðri-kojunni. Það hafði staðið á sér og svo alltíueinu losnað eftirmikið bis. Hann meiddi sig, nuddaði skallann og ég afsakaði mig baki brotnu en hugsaði með mér að þetta væri mátulegt á hann því ég hafði hann grunaðan um hroturnar og var enn hálf vönkuð eftir útsýnið sem hann hafði þröngvað uppá mig.

Morgunverður í Munchen og göngutúr. Ég var nokkurn vegin alveg unimpressed af þeirri borg nema fatnaðinum í búðargluggum. Jafnvel í C&A voru útstillingarnar bæverskir búningar sem maður sér konur, jafan haldandi á fjórum stórum bjórkrúsum í sitthvorri hendinni, klæðast. Lederhosen og rauðköflóttar skyrtur fyrir menn. Fallegar flíkur. Mig hafði hlakkað til að finna tóbaksbúð og seigja sposk "Gruss Gott" uppá bæverska vísu og velta fyrir mér tóbaki með afgreiðslumanninum og kaupa handa pabba. Ég fann tóbaksbúð og hrópaði Gruss Gott gallvösk en maðurinn var fúll og vildi ekkert spjalla við mig svo ég sleppti því að kaupa tóbak. Ráðhúsið var fallegt.

Ég hafði svarið þess eið að sitja í veitingarvagninum í lestinni yfir alpana til Ítalíu og drekka mig fulla á bæverskum bjór, en þá var það ítölsk lest svo ég sat með stílabókina mína, skrifaði ástarbréf, sötraði vín og nartaði í kexstangir, parmaskinku og melónu í andakt yfir dásamlegu útsýninu á meðan lestin renndi sér upp og niður og á milli alpanna og í gegnum þá. Svei mér þá hvað það var fallegt ferðalag. Ég bjóst við að sjá smala með skegg, jóðlandi og hlaupandi á eftir geitum með bjöllur um hálsinn en það var lítið um það.

Ég kom til Feneyja um fimm leitið. Nú er ég búin að vera hér í hérum bil þrjár vikur hér gefur að líta myndir af íbúðinni sem ég bý í núna og hér, myndir að þeirri sem ég er að fara að flytja í og leiðinni sem ég geng í vinnunna. Ég er alveg harðánægð með mig að hafa fundið þessa seinni íbúð. House hunting í Feneyjum verður næsta blogg.

Algerlega yðar
Gunnhildur